شی تحت عنوان سوپرکلاس در اندروید

5- شی تحت عنوان سوپرکلاس
هر شی در جاوا به صورت ضمنی کلاس Object را توسعه طراحی اپلیکیشن در مشهد  میدهد.
کلاس متدهای پایین را برای هر شی جاوا تمجید می نماید:

(equals(o1 اذن می‌دهد تا رسیدگی فرمائید که آیا شی فعلی موازی با o1 میباشد یا این که نه
()getClass کلاس شی را برمی گرداند
()hashCode شناسه شی فعلی را برمی گرداند
()toString یک اکران فن ای از شی فعلی را ارائه می‌دهد
6- استثناها
در جاوا یک استثنا رویدادی میباشد برای نماد دادن غلط در زمان فرصت اجرای یک نرم افزار.
بدین ترتیب این جریان معمول آیین نامه های نرم افزار را مختل می نماید.
مجموعاَ استثناها در سلسله مراتب صدا زنده می گردند تا‌زمانیکه کش شوند .

رابط ها در لهجه اپ نویسی جاوا
رابط ها به نوعی مشابه به کلاس میباشد و از روش کلمه و واژه کلیدی interface تعریف‌و‌تمجید میشود.
رابط ها برای تعریف‌و‌تمجید خوی مشترک کلاس های طراحی استعمال میشوند.
در‌حالتی که دو کلاس یک رابط را طراحی نمایند، کدهای دیگری که در سطح رابط شغل می نمایند، می‌توانند از شی ءها هر دو کلاس استعمال نمایند.
interface مانند یک کلاس متدها را تعریف‌و‌تمجید می نماید.
کلاس ها میتوانند یک یا این که چندین interface را طراحی نمایند.
کلاسی که یک اینترفیس را طراحی می نماید می بایست یک طراحی برای تک تک متدهای انتزاعی تعریف و تمجید گردیده در اینترفیس ارائه دهد.

طرز های انتزاعی، پیش فرض و استاتیک در رابط ها
یک رابط می‌تواند متدهای انتزاعی و default_methods داشته باشد.
در طرز پیش فرض از روش یک کلمه و واژه کلیدی پیش فرض در اولِ سیاق تمجید می‌گردد.
تک تک طریق های دیگر تعریف‌و‌تمجید گردیده در یک رابط همگانی و انتزاعی میباشند.
رابط ها می‌توانند اثبات هایی داشته باشند که مدام به صورت ضمنی همگانی، ایستا و پایانی میباشند.
کد تحت مثال ای از طراحی یک رابط را علامت می‌دهد.

package testing;

public interface MyInterface {

// constant definition
String URL = "https://www.manataz.com/";

// public abstract methods
void test();
void write(String s);

// default method
default String reserveString(String s){
return new StringBuilder(s).reverse().toString();
}
}
طراحی رابط ها
یک کلاس میتواند یک رابط را طراحی نماید. در این زمینه می بایست طراحی های عینی از طریق های رابط انتزاعی را ارائه دهد.
در صورتی‌که روشی را که به وسیله یک رابط تعریف و تمجید گردیده‌است طراحی نمایید، می‌توانید از لبه نویسی @Override استعمال فرمایید.
این به کامپایلر جاوا نشانه میدهد که شما در واقع می‌خواهید روشی را که به وسیله این رابط تعریف و تمجید گردیده است طراحی فرمایید.
بنابراین کامپایلر می‌تواند در خطا تایپ اسم روال یا این که تعداد آرگومان ها به شما نادرست بدهد.
کلاس پایین رابط MyInterface را طراحی می نماید، به این ترتیب بایستی اسلوب انتزاعی را طراحی نماید و قادر است از متدهای پیش فرض به کارگیری نماید.

package com.manataz.javaintro.base;

public class MyClassImpl implements MyInterface {

@Override
public void test() {
}

@Override
public void write(String s) {
}

public static void main(String[] args) {
MyClassImpl impl = new MyClassImpl();
System.out.println(impl.reserveString("Lars Vogel"));
}

}
متغیر ها و متدها
متغیرها به نرم‌افزار جاوا اذن می‌دهند تا مقادیر را در زمان فرصت اجرای اپ ذخیره نماید.
یک متغیر قادر است یک متغیر ابتدایی یا این که متغیر مرجع باشد .
یک متغیر ابتدایی دربردارنده مقدار میباشد.
یک متغیر مرجع دربردارنده یک مرجع (نشانه گر) به شی میباشد.
بدین ترتیب، در‌حالتی که دو متغیر مرجع را با هم مقایسه فرمایید، در حالتی‌که هر دو به یک شی اشاره نمایند، مقایسه می کنید.
برای تشخیص اینکه آیا اشیاء دربردارنده داده های یکسانی میباشند، از فراخوانی مشی object1.equals(object2) به کار گیری نمائید.

متغیر مثال
متغیر مثال با مثال ای از کلاس (که شی نیز نامیده می گردد) مرتبط میباشد و با دسترسی روی این شی ها شغل می نماید.
متغیرهای مثال میتوانند هر سیرتکامل در اختیار گرفتن دسترسی داشته باشند و میتوانند آخری یا این که زود گذر نشان گذاری شوند.
متغیرهای مثال نشان گذاری گردیده تحت عنوان پایانی را نمی اقتدار بعداز اختصاص یک مقدار به آن‌ها تغییر‌و تحول بخشید.

متغیر محلی
متغیرهای محلی (پشته) نمی توانند اصلاح کننده دسترسی داشته باشند.
متغیرهای محلی مقادیر پیش فرض را اخذ نمیکنند، براین اساس پیش از به کار گیری می بایست مقداردهی نخستین شوند.
final صرفا اصلاح کننده جان دار برای متغیرهای محلی میباشد.
این اصلاح کننده تمجید می نماید که متغیر را نمی اقتدار بعد از او‌لین اختصاص تغییر و تحول بخشید.

متدها
مشی یک بلوک کد با پارامترها و مقدار بازگشتی میباشد که می قدرت آن را روی شی فراخوانی کرد.

package com.manataz.javaintro.base;

public class MyMethodExample {
void tester(String s) {
System.out.println("Hello World");
}
}
متدها را می قدرت با var-args اعلام‌کرد.
دراین مورد، مشی پارامتری را اعلام می‌نماید که تمامی چیز را از صفر تا چند آرگومان را می‌پذیرد .

ویرایش روال سوپرکلاس :
یک مشی بایستی دقیقاً از به عبارتی پارامتر بازگشتی و به عبارتی آرگومان ها باشد.
همینطور پارامتر رجوع و برگشت می بایست یکسان باشد.

طریق‌های اضافه توشه:
یک روال لود گردیده، متدی میباشد با به عبارتی اسم، البته با آرگومان‌های گوناگون.
نوع بازگشتی را نمی قدرت برای لود بیشتراز حد یک نحوه به کار گرفت.